بچههای کلاس اولی وارد دنیایی کاملا متفاوت از سالهای پیشدبستانی میشوند. دنیایی که در آن کودکان باید روی
عوامل بسیاری مانند رواج استفاده از ابزارهای الکترونیکی، درگیری والدین با کار خانه و شغل، بیحوصلگی والدین و
وقتی چشممان به خانوادههایی میافتد که حالشان خوب است، از همخانوادهبودنشان لذت میبریم. روانشناسان و جامعهشناسان درباره عامل
گریه میکند، فریاد میزند، اسباببازی بچههای دیگر را به زور میگیرد، غذا نمیخورد، والدین دست و پای خودشان
خرید کردن برای بزرگسالان یک تفریح و فرآیند خوشایند محسوب میشود. اما چرا کودکان گاهی در این تفریح،
تا چندسالِ پیش با دیدن مهارتهای کودکان در کار با تلویزیون و گوشی و تبلت کلی ذوق میکردیم
بسیاری از ما خود را قربانی یا آسیبدیده اشتباهات رفتاری والدین میدانیم اما خودمان در جایگاه والدین چگونه
همه نوجوانان بهزودی وارد دوران جوانی و قبول مسئولیتهای بزرگسالی میشوند. بعضیها به دانشگاه میروند و برخیدیگر بهفکر
حرمتها هم مثل هر شکستنی دیگری وقتی شکسته شد، دیگر مثل سابق نمیشود. هرچقدر هم با وصلهپینه و
در نوزاد تازه متولدشده چیزی بهنام عزتنفس (چه بالا و چه پایین) وجود ندارد؛ یعنی عزتنفس با کودکان
زوجهایی که نوزاد و خصوصا کودکی را به فرزندی قبول میکنند، آرزوی خوشبخت کردن او را دارند. اما
«گوشش بدهکار حرف هیچکس نیست و زبانش از همه طلبکار است. با تمام دلبری و نمکی که کلام
توضیحات
دکمه «ثبتنام» در این مقاله صرفاً جهت پیشثبتنام در مدارس سلام است و ارتباطی با سامانه مایمدیو، ثبتنام کتاب و سایر سامانهها ندارد.