بچههای کلاس اولی وارد دنیایی متفاوت از سالهای پیشدبستانی میشوند؛ دنیایی که در آن باید مدت بیشتری روی
امروزه عواملی مانند رواج ابزارهای دیجیتال، مشغله والدین و محدودیت فضا، باعث شده تا زمان استفاده کودکان و
وقتی چشممان به خانوادههایی میافتد که حالشان خوب است، از همخانوادهبودنشان لذت میبریم. روانشناسان و جامعهشناسان درباره عامل
گریه میکند، فریاد میزند، اسباببازی بچههای دیگر را به زور میگیرد، غذا نمیخورد، والدین دست و پای خودشان
خرید کردن برای بزرگسالان یک تفریح و فرآیند خوشایند محسوب میشود. اما چرا کودکان گاهی در این تفریح،
تا چندسالِ پیش با دیدن مهارتهای کودکان در کار با تلویزیون و گوشی و تبلت کلی ذوق میکردیم
بسیاری از ما خود را قربانی یا آسیبدیده اشتباهات رفتاری والدین میدانیم اما خودمان در جایگاه والدین چگونه
همه نوجوانان بهزودی وارد دوران جوانی و قبول مسئولیتهای بزرگسالی میشوند. بعضیها به دانشگاه میروند و برخیدیگر بهفکر
حرمتها هم مثل هر شکستنی دیگری وقتی شکسته شد، دیگر مثل سابق نمیشود. هرچقدر هم با وصلهپینه و
عزتنفس در نوزادان بهصورت ذاتی وجود ندارد و بهتدریج در تعامل با محیط و تجربههای مختلف شکل میگیرد.
زوجهایی که نوزاد و خصوصا کودکی را به فرزندی قبول میکنند، آرزوی خوشبخت کردن او را دارند. اما
«گوشش بدهکار حرف هیچکس نیست و زبانش از همه طلبکار است. با تمام دلبری و نمکی که کلام
توضیحات
دکمه «ثبتنام» در این مقاله صرفاً جهت پیشثبتنام در مدارس سلام است و ارتباطی با سامانه مایمدیو، ثبتنام کتاب و سایر سامانهها ندارد.